به نام اولین معلم

او که در اولین کلام فرمود : بخوان

چه می توان نوشت که کلمات همیشه کم می آورد در مقامی که

 مولای متقیان فرمود: ((من علمتنی حرفاً فقد صیرنی عبداً))

پس مثل همیشه (( روز معلم )) را بهانه می کنیم و آنچه را در کلام نمی گنجد از دل می نویسیم:

 

معلم گرامی؛

با همه بلندی مقامتان و همه کوتاهی مرتبه مان در برابر شما، قدردان زحمات همیشگی تان هستیم. و دعا می کنیم آنچه را که ما از جبرانش عاجزیم و در ظرف زمان و مکان نمی گنجد، قادر مطلق در هر دو جهان برایتان جبران فرماید.

روزتان مبارک