دنیای یک معلم ریاضی

بعضی اوقات شاهد عروج پرستوهایی هستیم که سالها  نام جانباز را بر خود داشتند. کسانی که روزی بهترین سرمایه زندگی خود یعنی سلامت شان را تقدیم ایران کردند و امروز چه آرام و بی صدا خاموش می شوند امروز دردهای چندین ساله آنها آرام می یابد و به دیدن دوستان،یاران و مولایشان می روند.اما که می داند در دل فرزندی که سالها روزی سه بار پدرش را  برای دیالیز آماده می کرد یا تزریقاتش را انجام می داد چه می گذرد یا چه گذشت بر او وقتی قلب پدردیگر نتپید فقط می دانم آنقدراشک ریخت تا خداوند به پدرش برای چند وقتی مهلت زیستن داد و امروز که او برای همیشه جسم نحیف پدر را به خاک می سپارد از او یک جمله شنیدند: ((برای من زود بود که بی پدر شوم.))