دنیای یک معلم ریاضی

سال 1358 روی انگشت شستش هنوز اثر جوهر بود که دردی شیرین تمام وجودش را فرا گرفت  دم دمای صبح شنبه 11 فروردین بود که دخترش بدنیا آمد. دوست داشت اسمش را زینب بگذارد ولی هرکسی یک پیشنهادی می داد تا اینکه عموی کوچک دخترش گفت دنبال چی می گردید این اسمش را با خودش آورده است. همه با تعجب او را نگاه کردند و گفتند :یعنی چی؟ عموی دخترش گفت: معلوم دیگه(( آزاده)) بله این طوری شد که نام این دختر کوچولو آزاده شد.